Verslag avond rit 18 Mei 2010.
Dinsdag 18 mei was de eerste avondrit van dit jaar, georganiseerd door Jack Wirken en Kees Naalden.
Om 18 uur verzamelden we allemaal bij de Kloek voor de deur; naar binnen gaan ging nog niet i.v.m. de verbouwing. De opkomst was met 28 leden goed te noemen en het mooie zomerse weer speelde hierbij natuurlijk ook een rol.
Even na zessen arriveert de President van onze Club om iedereen warm te maken voor de aankoop van de nieuwe oranje solexhelm. Nadat bijna iedereen was voorzien van een nieuwe helm en het testen door de President van de portofoons kon de rit dan om 18.30 van start gaan.
Vanuit het centrum van Oosterhout reden we richting Oosterheide en van daaruit weer richting Teteringen. Op de Oosterhoutseweg was het contact met de geleende portofoons helemaal verbroken. We hebben even een korte stop gemaakt totdat de laatste rijders weer aangesloten hadden. Vervolgens zijn we richting Terheijden gereden met onderweg een bierstop. Vanuit Terheijden zijn we via de polder naar Den Hout gereden. Van daaruit naar het industrieterrein Weststad waar de door Kees geregelde excursie plaats vond.
Rond 20 uur kwamen we aan bij het bedrijf de Gebroeders van Dijk, waar we warm werden onthaald met koffie en cake (waar we met zijn allen als uitgehongerde beesten op af vlogen). De Gebroeders van Dijk is een recycle-bedrijf van plastic afval en afgekeurde kunststofproducten die hergebruikt worden voor de productie van kunststofkorrels. Deze korrels worden weer gebruikt voor producten in de auto-industrie, wegwerpbekers, plantenbakken, etc. Tijdens de rondleiding hebben we uitleg gekregen over het proces. Uitgelegd werd waar de afgekeurde materialen vandaan kwamen tot het extruderen (persen) van nieuwe kunststofkorrels en de logistiek hiervan.
Na de excursie bij de gebroeders van Dijk zijn we met zijn allen richting het centrum van Oosterhout teruggereden en hebben we nog lekker even met zijn allen nageborreld bij Oud Brabant. Kortom, het was weer een gezellige en geslaagde avondrit.
Bedankt namens Jack Wirken & Kees Naalden
Verslag van de Palmrit op zondag 28 maart 2010.
Voor de eerste rit van het nieuwe seizoen verzamelden zich ongeveer 40 deelnemers in café “De Kloek” voor de Palmrit, georganiseerd door Bart van Riel en John de Kort.
Of de naam “café” in dit verband een juiste omschrijving is van deze lokaliteit, is twijfelachtig gezien de staat van verbouwing waarin dit bedrijfspand zich thans bevindt. Deze verbouwing is niet het resultaat van een bezoek door een groep dronken hooligans, maar van werkzaamheden door een echt bouwbedrijf. Gelukkig stond de Wilhelminazaal nog overeind en tot onze beschikking. Om tien uur klonk het startschot en vertrokken 37 solexrijders en een aantal volgers/ technici over landelijke wegen richting Dongen.
Het weer was goed en de stemming best. Na Dongen ging het via de Moer naar Kaatsheuvel, vervolgens nog steeds via gezellige binnenwegen naar Sprang-Capelle en van daaruit, bij nog steeds aangenaam weer, naar Waspik, waar rond twaalf uur werd aangelegd bij café “De Ploeg” voor een kop koffie en/of een (Palm)biertje.
De verrassing bestond dit jaar uit een bezoek aan de “Poppenstee”; het poppenmuseum en atelier van Bets en Jos van Boxel, honderd meter verderop. Hier worden zeer levensechte porseleinen poppen met gebruikmaking van verschillende technieken gemaakt. Om een indruk te geven van de vrij complexe gang van zaken: eerst wordt een mal gemaakt, daar wordt vloeibare porselein ingegoten, vervolgens wordt de mal weggehaald en wordt de kop gedroogd en geschuurd en dan gebakken op een temperatuur van 1180 graden waarbij de kop 20% krimpt en de huidskleur ontstaat. Dan wordt de kop geschilderd en geglazuurd, weer gebakken op 780 graden en tenslotte met de romp en de ledematen in elkaar gezet. Door Amy van Boxel, dochter van Bets en Jos, werd aan de hand van een videopresentatie bovenstaand proces aanschouwelijk uit de doeken gedaan. In de vitrines van het museum staan poppen van verschillende rassen opgesteld, waarbij de typische rassenkenmerken van het gelaat goed zijn te herkennen.
Hierna werden de Solexen weer bestegen en vertrok men richting ’s Gravenmoer waar werd gestopt voor het nuttigen van een Palmpje. En hier werden de eerste druppels regen waargenomen. Onderweg naar Oosteind werden de hemelse sluizen wagenwijd opengegooid. Het water viel met bakken omlaag! Maar de rijders lieten zich niet uit het veld slaan. Met ware doodsverachting werden regen, plassen als zeeën en zelfs een enkel stoplicht genegeerd. Wat een bikkels! In Oosterhout bij het clubhuis aangekomen werd er door veel doorweekte rijders voor gekozen om regelrecht naar huis te gaan voor droge kleren. Hoewel de laatste kilometers van de tocht totaal verregenden, kan gezegd worden dat de rit in zijn totaliteit heel geslaagd was. Bart en John hebben weer een zeer gevarieerde rit weten samen te stellen langs een mooie route over een afstand van ongeveer 52 kilometer.
Complimenten! Nieuw bij deze rit was het gebruik van portofoons waardoor de kopgroep en de staartrijders een goed onderling contact hadden en er tijdig gestopt kon worden als er zich problemen voordeden. Problemen van technische aard waren er wel. Er zijn twee reserve Solexen ingezet. Hier wreekte zich het feit dat de brommers een winterstop hebben doorgemaakt. Daar staat tegenover dat er in totaal 1400 gebruiksjaren solex op de weg zat, als je de gemiddelde leeftijd van al deze brommers op 40 jaar stelt! De ouwtjes doen het dus over het algemeen nog goed! Fred Kops.
Het is zondagochtend 18 oktober 2009 als rond half tien vanuit diverse richtingen Solexen komen aanrijden op de Leysenhoek in Oosterhout. De berijders verzamelen zich in en rond café de Kloek waar inmiddels (figuurlijk) de piratenvlag is gehesen in verband met het motto van de trip: Zeeman/ Piraat.
Onmiskenbaar is door de organisatoren Koen en Johan een flinke worst geofferd aan Sint Clara, want – hoewel wat fris – is het een stralende dag met vrijwel geen wind.
Dit mooie weer heeft tot gevolg dat er flink wat deelnemers “embarkeren”; 39, om precies te zijn. Je vraagt je af wat voor lui het zijn die op een mooie zondag vrouw en/of vriendin, al dan niet met kinderen aan hun lot overlaten om op een brommertje met gelijkgestemde mafkezen een tocht te gaan maken.
Goed: wij dus! Vóór het vertreksein wordt gegeven krijgt iedere deelnemer de versierselen behorende bij het piraat-zijn uitgereikt: ooglapje, oorring, hoofddoek en een klein, ongevaarlijk zwaardje. Het ooglapje wordt door het merendeel op het voorhoofd gedragen uit oogpunt van verkeersveiligheid. Het is zonder ooglapje soms al moeilijk om een plotseling in de weg staand paaltje te ontwijken.
Om 10 uur wordt het vertreksein gegeven. In een lange rij toert de club door Oosterhout: een langzaam rijdende file. Eenmaal de stad uit gaat het via leuke landelijke wegen richting den Hout en vervolgens door Wagenberg en de Zonzeelse polder naar Zevenbergschen Hoek. Nog steeds toeristische weggetjes volgend, gaat de rit bij Moerdijk naar het havengebied voor de eerste stop bij scheepswerf “Made”.
Hier wordt de club door Frans de Koning, technisch directeur van dit bedrijf, hartelijk ontvangen en getrakteerd op koffie met een bolus. Dan volgt een rondleiding door de werf, waar voornamelijk casco’s worden gebouwd. We bewonderen een 44 meter lang stalen schip in aanbouw en krijgen uitleg over de wijze waarop zo’n project tot stand komt. In een tweede hal wordt aan een aluminium schip gebouwd en tenslotte wederom een stalen schip dat “bedrijfsklaar” opgeleverd zal gaan worden. Uit de vragen die gesteld worden blijkt dat er nogal wat techneuten onder de clubleden zitten.
Nadat door de voorzitter een dankwoordje wordt uitgesproken dat vergezeld gaat van een presentje wordt weer koers gezet naar Zevenbergschen Hoek om daarna via wederom een leuke route in Terheijden aan te komen. Hier wordt café de Harmonie “geënterd”, want zo gaat dat in piratenkringen. In deze lokaliteit wordt een ”Tranentrekkersbal” gehouden, verzorgd door o.m. gezelligheidsband “Kiele Kiele”, het ”Traais Smartlappenkoor” en het smartlappenkoor “Zin in Zang”.
Bij het zien van zóveel indrukwekkende piraten wordt onmiddellijk het toneel voor Solexo 1 op 70 vrijgemaakt. Onder begeesterde leiding van gastdirigent Dré de Jong wordt het drie coupletten tellende zeemanslied “Meisje, ik ben een zeeman” ingezet. Dat de drie coupletten precies hetzelfde zijn deert niemand. Het volume, de toonvastheid en het feit dat nagenoeg alle Solexzangers gelijktijdig eindigen maakt onmiskenbaar indruk. Vele van de aanwezige smartlapdames zijn duidelijk geëmotioneerd. De ladyspeaker van het Traais Smartlappenkoor doet een klemmend beroep op ons om de gelederen van hun koor te komen versterken. Onder het genot van een pilsje wordt voor die eer bedankt.
Nadat we zijn uitgezwaaid, wordt de Solex weer bestegen en wordt via de Munnikenhof en Den Hout het kanaal in Oosterhout bereikt waar we aan boord gaan van het schip “Zuiderkruis”, een verkennersonderkomen, waar we ons kunnen laven en waar we worden getrakteerd op een barbecue, gesponsord en verzorgd door ons lid Jan Kanters.
Een welkome afsluiting van een voortreffelijke dag, tot in de puntjes verzorgd Johan en Koen. Een welverdiende pluim! Ook dank aan de technici die als pechbestrijders optraden. Twee maal werd een lekke band gerepareerd, werd een losgeraakte benzinetank vastgezet en moest een reservesolex worden ingezet omdat een der deelnemers een vastloper had. Was het maar weer gauw Palmzondag!
Fred Kops.
